Şükür Ya Rab
ŞÜKÜR YA RAB
Biraz düşünün! Nasıl dünyaya geldiğinizi, nasıl büyüdüğünüzü... Annenizin karnındaydınız önceleri, dışarıda nefes alabilecek kıvama gelinceye değin orada kaldınız. Anneniz babanız dört gözle beklemişti sizi. Ya bebekliğiniz? Bebekliğiniz de aynı doğumdan önceki haliniz kadar muhteşem, akıl almaz ve inanılmazdı. Şimdi aynanın karşısına geçip tepeden tırnağa bakın kendinize. Ne kadar da güzelsiniz. Allah sizi ne kadar özenerek yaratmış. Allah'ın tüm bu verdikleri için en son ne zaman şükrettiniz O'na. Hiç göz kapaklarınıza şükretmek geldi mi aklınza? Onlar olmasaydı ne yapardınız. Baş parmaklarınız olmasaydı, maddeleri nasıl kavrardınız. Ya da parmaklarınız hiç bükülmeseydi. En son ne zaman boyun büktünüz Allah huzurunda? Ne olur biraz düşünün ve şükredin halinize. Of pof demeyi bırakın artık. Bırakın herşeyi istemeyi ve alınan herşeyden sonra mutsuz olmayı. Yarın sabah silkinin kalkın, yeni bir güne başlayın. Olan olmayan herşeyiniz için şükredin Allah'a. Allah'ın size takdir ettiği makam 'İnsan olmak'. Öyleyse şereflendirin bu makamı. Size insan olma fırsatını veren Allah'a şükrederek şereflendirin. Şükrünüzü belli edin her halinizle. Tıpkı annenize babanıza saygınızı belli ettiğiniz gibi, sizi yaratan Rabb'inize şükranlarınızı bildirmelisiniz. Kur'an'ın bir çok yerinde 'Nekadar da az şükrediyorsunuz' ifadesine rastlarız. Bırakın her şeyi, sadece var olduğunuz için ve nefes aldıüğınız için şükredin Allah'a.
